เราใช้เพจเบอร์เดียวกัน

เราอ้างว่า จ่ายเบอร์เดียวถูกกว่า เราเลยตัดสินใจจูนเบอร์

ทุกข้อความที่ฉันได้ เขาก็ได้ ทุกข้อความที่เขาได้ฉันก็ได้

ฉันเพจเข้าเครื่องตัวเอง หาเขาอยู่บ่อย ตลกดี

ใครจะคิดยังไง เราก็หน้าตาย เราเพื่อนสนิทกัน

เราเพจหากัน โทรหากัน แต่แปลก ในห้องเราแทบไม่มองหน้ากัน

ฉันสังเกตเห็นเขา วันแรกที่เขามาเรียนห้องเรา

ผู้ชายคนนี้เล่นดนตรี

น่าขำ ที่ครั้งนึง วงเขาเล่นเพลงล่มบนเวทีโรงเรียน

เขาส่งเพลงไป Hot Wave ฉันก็คอยฟัง

สาวๆรุมล้อมเขา แต่ฉันจองตำแหน่งเพื่อนสนิท ใกล้สุดไกลสุดคือฉันเอง

1 ปีก่อนจบ

ฉันมีรุ่นพี่คนนึง พี่คนนี้ก็น่ารักมากทีเดียว  เราเป็นพี่น้องไม่มีเกินเลย

เขาไปทะเลาะอะไรกัน ฉันไม่รู้ แต่เราทะเลาะกันเห็นๆ

ในห้องสมุดวันนั้น เขายื่นคำขาด

เขาไม่เคยจริงจังขนาดนี้

“ถ้ายังเห็นเราสำคัญ เลือกคบพี่คนนั้นซะ”

ฉันถามว่าทำไม เขาตอบ “ก็ไม่ชอบหน้า”

ฉันไม่เห็นว่าจะเป็นไง ก็ฉันชอบเขา และนั่นก็พี่ชายฉัน

ทำไมต้องเลือก

จากนั้นมา เราไม่คุยกันอีก เราไม่พูดถึงมันอีก

ฉันไม่กล้าถามอีก

เขาไปกับเพื่อนคนอื่นเสมอ ที่โรงเรียน

ปีนั้น เขาว่าเขารักเพื่อนคนนึง ไม่ใช่ฉันหรอก

เขาฉลาด แต่เขาดื้อ

เขาคิดจะย้ายโรงเรียน ฉันขอร้องเขาว่า อย่าไปนะ อยู่เถอะ

ถึงแม้ว่า แม่เขาจะคิดว่าเราเป็นแฟนกัน แต่ฉันยืนยันเสมอ ว่าเราเป็นเพื่อน

เขาก็ไม่ได้ไปไหน เขาอาจจะอยู่เพราะคนอื่น

…

มาวันนี้ ฉันจะเสียใจรึเปล่า ที่ไม่พูดออกไป

จะเสียดายหรือไม่ที่ ไม่จับมือเขาไว้ ตอนเราข้ามถนน

ไม่ซบไหล่เขา ตอนเราดูหนังกัน

ฉันดีใจที่ไม่ได้ทำแบบนั้น

เพื่อนกันให้เกียรติกันเสมอ

เขาจะรักใคร ไปกับใคร ขอให้เขามีความสุข

น้องสาวฉัน เพื่อนรักฉัน รู้จักเขาทุกคน รู้ด้วยว่า

เขามีความสำคัญอย่างไรกับฉัน

มีแต่เขา ที่ไม่รู้อะไรเลย

…

วันนึง เพื่อนเขาคนนึงโทรมา

เขาให้เบอร์โทรศัพท์ฉันกับเพื่อนเขา

ไม่ว่าด้วยเหตุผลอะไร

ฉันคุยกับเพื่อนเขา ไปกินข้าว ไปดูหนังกัน

ฉันให้โอกาส ผู้ชายคนนั้นด้วยซ้ำ บอกเขาว่า  คบกันก็ได้ แต่เธอต้องเล่นเกมส์ๆนึง

วันหน้าจะเล่าให้ฟัง ว่าเกมส์อะไร

แต่เพื่อนเขาคนนั้นไม่ได้เล่นเกมส์นี้

 ….ต่างคนต่างมีชีวิตของตัวเอง เขามีแฟนของเขา และฉันมีแฟนของฉัน……

วันนึง โทรศัพท์ดัง ฉันไม่ได้ไปว่ายน้ำ

วันนั้นเขาชวนฉันไปกินข้าว

ฉันจำได้ว่าฉันสั่งสลัดทูน่า ส่วนเขา คงเป็นข้าวผัด อะไรสักอย่าง

เราไม่เคยจับมือกัน เราไม่เคยพูดเรื่องนั้น

สมัยเรียน ฉันโทรไป ไม่มีธุระ แต่ก็โทร

เดี๋ยวนี้ ฉันโทรหาเขา ต่อเมื่อฉันร้องไห้อย่างหนัก หรือฝันถึงเขา นานๆที

ฉันร้องไปไม่หยุด ไม่พูดอะไร

ฉันพูดไม่ออก ว่าฉันมีปัญหาอะไร ฉันแค่ต้องร้องไห้โดยมีเขาอยู่ในสาย

เขาเองจะเข้าใจหรือไม่ แต่เขาก็รับฟังเสมอ

เราบอกว่าเป็นเพื่อน และเราก็เป็นจริงๆ

…

ตอนนั้นฉันเจอเรื่องหนัก

ฉันโทรหาเขา ไม่นานเลย เขามาพร้อมกับเพื่อนตัวใหญ่

เขาบอกว่า เผื่อไว้กรณีที่ต้องลงไม้ลงมือ

เป็นห่วงฉันในฐานะเพื่อน แม้จะบ่น เพราะคืนนั้นเขาต้องอ่านหนังสือสอบ

บนทางด่วน ฉันพูดอะไรไม่ออก ฉันทั้งอาย ทั้งเสียใจ

ที่พ่ายแพ้ยับเยินให้เขาเห็น

ตอนนั้นเขามีผู้หญิงอยู่กับเขาด้วย

คืนนั้น เรานอนเตียงเดียวกันก็จริง

ฉันเอง นอนข่มตาให้หลับไม่ลง เฝ้าคิดแต่ว่า ทำไมฉันต้องเจอเรื่องแบบนี้

ส่วนเขากอดแฟนเขา หลับเป็นตาย

พอเช้าฉันก็กลับ

ฉันไม่เข้าข้างตัวเองอะไร

ฉันได้แต่นึกขอบใจเขา ที่ไปทันที่ที่ฉันต้องการความช่วยเหลือ

ฉันไม่รู้เขาบอก ผู้หญิงของเขายังไง

…

ตอนนั้น ฉันย้ายคณะเรียน เขามาเรียนที่เดียวกับฉันอีก ฉันยังเรียนปริญญาตรี

แต่เขามาเรียน ปริญญาโท

เขามากินข้าวด้วย เขามาขอให้ช่วย

ตอนนั้นเขาเคว้งคว้าง อยากมีใครสักคน

ฉันแนะนำเพื่อนให้ คนนึง

…

เขาบอกว่า ฉันดูโตขึ้น โตเป็นสาว

อ้าว ฉันก็เป็นมานานแล้ว แต่เขาคงเพิ่งจะมอง ก็คราวนี้

…

ฉันยังร้องไห้อีกหลายครั้ง

เขารู้มาตลอดว่าฉันเลือกแต่คนผิดๆ

เขาบอกว่า ฉันควรรู้ว่าอะไรควร ไม่ควร

เขาบอกว่า ในที่สุดฉันก็ทำไม่ได้

…

ล่าสุด ฉันตาบวมเป่ง ไปเดินเลือกซื้อรองเท้าเป็นเพื่อนเขา

ฉันกินอะไรไม่ลง

ฉันบอกเขาว่า ไม่เป็นไร แล้วฉันจะผ่านมันไปได้อีก

อย่าห่วงเพื่อนเธอคนนี้เลย

…

ฉันไม่ต้องการอะไรจากเขา ในฐานะอื่นใด นอกจากเพื่อน

เพื่อนที่จะคอยเป็นห่วงกันอย่างที่เพื่อนควรจะเป็น

…

วันฝนตก ฉันโทรหาเขา

แค่อยากบอกว่า “คิดถึงเพื่อนคนนี้ ฉันเองสบายดี แล้วเราไว้ไปกินข้าวกัน”

คราวนี้ แบบไม่มีน้ำตา ฉันทำได้แล้วนะ

… รักนะ จุ๊บๆ เพื่อนรัก รักเพื่อน….

ก็ขอให้ตกหนักที่สุด

ฉันไม่ขอออกไปตากฝน

แต่ฉันจะไปอาบน้ำ

เปิดฝักบัวให้แรงสุด

เสียงฟ้าคำราม ปนกับเสียงน้ำตกบนหลังคาราวฟ้ารั่ว

ทำให้เสียงฝักบัวได้ลืมตาอ้าปาก

เสียงอาบน้ำฝักบ้ว เป็นเสียงที่ไม่มีคำบรรยาย

แต่ฉันบอกได้เลยว่า

ชอบมัน

และชอบจริงๆ